Deze pagina kwam tot stand dankzij verhalen en getuigenissen van oud-Chiroleden. Ze blijft groeien, en jij kan mee schrijven. Heb jij herinneringen of anekdotes? Deel ze met ons en laat de geschiedenis van Chiro Breendonk verder leven.
In den beginne schreven Ludo Sollie en Gust Dens, samen met onderpastoor Emiel De Haes, de eerste bladzijde van wat vandaag Chiro Breendonk is. Wat begon met een kleine groep 9- en 10-jarige jongens, groeide dankzij het enthousiasme van vele jongeren en vrijwilligers uit tot een stevige jeugdvereniging.
Op 1 september 1957 werd Chiro Breendonk Sint-Leonardus opgericht. Met al snel drie afdelingen – Burchtknapen (groen schildje), Knapen (rood schildje) en Kerels (blauw schildje) – groeide de Chiro uit tot een vaste waarde in het dorp. Eigen lokalen waren er in het begin nog niet. De activiteiten vonden plaats op de speelplaats van de meisjesschool, in “den uil” van de parochiezaal en in het oude “soepkot” naast de kerk — een overblijfsel uit de oorlog.
Hoe zag een zondag eruit?
De Chirozondag begon steevast met een groepsmis in uniform om 8.00 uur. Nadien trokken de leden vaak op trektocht, tot de openingsformatie die om 13.30 uur plaatsvond. Die formatie startte met een aanmelding van alle afdelingen en vendels, inspectie van de uniformen, een vlaggengroet, gevolgd door een toespraak van de proost en de groepsleider. Om 14.00u vertrok de groep per afdeling met de vendels "in mars" naar het lof in de kerk. Pas daarna begon het échte spelplezier, na het lof werd het uniform gewisseld voor het speluniform, al bleef discipline de rode draad van de dag. De namiddagactiviteiten eindigden met een beperkte slotformatie.
En ’s avonds trokken leden naar het frietkot op het kerkplein, wachtend tot sluitingstijd, om dan met hun laatste nikkels frieten met schepsaus proberen te scoren.
Tijdens de eerste bivakken liepen de jongens in kiekenkoten of serres. Vanaf de jaren ’60, met onderpastoor en later pastoor Michiels, ontdekten ze de charme van tentenkampen: slapen op strozakken in patrouilles en samen leren sjorren: torens van wel tien meter hoog, een stevige mast en zelfgebouwde wasplaatsen — het was allemaal stevig sjorwerk.
Kookmoeders waren er van bij de start bij. En elke dag verscheen er een bivakkrant, op de stencilmachine gedrukt, vol moppen, anekdotes en nieuws uit de keukentent.
Het eerste Chirogebouw, gebouwd door aannemer De Decker, bood links plaats aan de Chiro en rechts aan de KAJ. Doorheen de jaren kwam er de hangar bij. Het gebouw is nog steeds de vertrouwde thuisbasis van Chiro Breendonk – op de foto hieronder zie je het gebouw nog zonder hangar.
Op 1 september 1965 ontstond de meisjeschiro in Breendonk.
Betty Boeykens was één van de stichters, samen met enkele anderen (namen kunnen later nog aangevuld worden). Hun thuisbasis lag in het centrum, in een lokaal achteraan.
De formaties waren toen nog gescheiden: de meisjes verzamelden vooraan op het terrein, de jongens achteraan.Ook de chirokampen verliepen apart — soms op een volledig ander kampterrein, soms op hetzelfde terrein maar nooit samen. In dat geval volgden de meisjes na de jongens, of omgekeerd.
Vanaf 1976 trok Chiro Breendonk voor het eerst gemengd op kamp, richting Gierle.
Niet iedereen stond daarvoor open — de kookouders wilden zelfs niet meegaan met een gemengd kamp. Toch ging het kamp door, en na afloop werd de gemengde formatie ingevoerd, zoals die vandaag nog steeds bestaat.
Toen de Chiro even in een dipje zat, klopte pastoor Michiels aan bij Anita Huysmans met de vraag om te helpen. Wat begon achter de schermen, groeide uit tot een jarenlange inzet als Volwassen Begeleider (VB). Anita stond 19 jaar lang mee aan het roer van de Chiro, van 1977 tot juli 1996.
Twee zomers op rij, in 1978 en 1979, trok Chiro Breendonk met meer dan 200 leden op kamp – eerst in Zutendaal, daarna in Meerhout. In 1980 liep het kamp anders dan gepland: door een overstroming moest de groep evacueren en werd het kamp verdergezet in de plaatselijke school.
In 1996 nam Fons Van Asch de fakkel van Anita over. Die periode werd er samen met de leiding stevig nagedacht over de toekomst van de lokalen: verbouwen of volledig nieuw bouwen? Uiteindelijk gaf het budget de doorslag, en werd gekozen voor renovatie. Die werken startten in 2001, onder begeleiding van Fons. De gerenoveerde lokalen worden vandaag nog steeds gebruikt, met hier en daar wat opfriswerken.
Anita Huysmans blijft tot vandaag de langst actieve VB: maar liefst 19 jaar lang. Wie breekt haar record? Hieronder vind je een overzicht van de VB’s die na Anita en Fons volgden.
Tot slot nemen we je graag mee op reis langs alle kampplaatsen waar Chiro Breendonk door de jaren heen op bivak is geweest.
1977-1996
1996-2000
2000-2002
2002-2006
2005-2010
2010-2015
2014-2018
2018-2023
2023-heden
Met dank aan Jan Lamberts
1963 Merksplas
1965 Meerhout (Kalmthout?)
1967: Meerhout.
1969: Leopoldsburg.
1970: Mol.
1971: Mol.
1972 Zonhoven
1973 Essen. In de buurt van het college van Essen. Jongens en meiskes apart.
1974 Mol, volgens Enne Opoeteren voor de meiskes.
1975 Brakel voor de jongens en Opoeteren voor de meisjes. Laatste aparte kamp voor jongens en meiskes. Ronde van Frankrijk.
1976 Gierle, dat kampterrein werd later een deel van de Lillse golfclub, waar de golf club moord gebeurde op 19 juli 2001.
1977 Eksel. Kamp zonder zon.
1978 Zutendaal. Cirkus Abraham. Aspimeiskes naar huis.
1979 Meerhout. Het beste kamp ooit.
1980 Sint Genesius Rode. Het natste? Evacuatie naar de school, iedere afdeling in een klas. Moest oorspronkelijk in de Ardennen zijn maar dat terrein was onder water gelopen.
1981 Lindel. De verloren brug.
1982 Schönberg, met de toeristen: leiding zonder afdeling.
1983 Kaulille. Met Lady Bug als kamplieke.
1984 Ronse. Aan de Muziekberg.
1985 Koersel, naast het voetbalplein.
1986 Peer Knap terrein.
1987 Oud Turnhout, Oosthoven, (de dreef). En de strontvijver waarin ze zaten te zwemmen.
1988 Emptinnes met de sterrenhemel.
1989 Kasterlee (Hoge Rielen)
1990 Zutendaal.
1991 Essen – Horendonk
1992 Vierves sur Virion.
1993 Opoeteren.
1994 Westkapelle (tegen de zee). Het lelijkste terrein.
1995 Sugny.
1996 Beerse.
1997 Les Mesnil Sommigen zeggen : Vierves sur Viroinval. Kamplieke op basis van For Lucy.
1998 Gierle.
1999 Macon (Momignies), vlak tegen de Franse grens..
2000 Meeuwen - Gruitrode.
2001 Olloy sur Virionval.
2002 Zutendaal.
2003 Rahier. Het stront kamp. Iedereen ziek.
2004 Brakel (Everbeek). Schitterend terrein.
2005 St Pieters Voeren. Ook een schitterend terrein.
2006 Grobbendonk Militair domein. Absoluut topkamp.
2007 Munsterbilzen. De hoge zandvlakte. Het eerste van zes regenkampen.
2008 Horendonk – Essen
2009 Sankt Vith, Rödchen. Derde regenkamp op rij maar onverhoopt goed.
010 Koksijde is afgekletst door de militairen en werd vervangen door Westkapellen: hetzelfde lelijke terrein van 1994. Met een nieuwe kookploeg die meteen in de plooi viel.
2011: Wachtebeke, aan de Moervaart. Bijzonder slecht weer. Maar het terrein was immuun tegen moddervorming.
2012: Ozo, Durbuy. Met de dichtgegroeide toegangsweg.
2013: Dourbes in Virionval: het mooiste kampterrein ooit?. Superkamp. Maar zwaar onweer tijdens de nawacht.
2014: Moyen. Het enige kamp in de Gaumes. Het verste kamp voorlopig?
2015: Achel (Hamont).
2016: Leffinge. Mechelhofweg nr 1. Zeer goed weer en en zalige boer – gastheer.
2017: Han sur Lesse, Rue des grottes 90.
2018: Oedelem, op de grens met Sijssele, Notelaershoeve.
2019: Spa, Sart les Spa, Jalhay, Tièges, Arbespine.
2020: Kleine Brogel: op 800 meter van 20 atoombommen. Met de corona bubbels.
2021: Sint-Huibrechts-Lille, Pelt, was vlak voor het kamp overstroomd.
2022: Poeke, aan het kasteel.
2023: Hamont Achel, aan het Mulken.
2024: Maarkedal. Landschapsweg. Formidabel knap terrein.
2025: Horendonk: hetzelfde terrein als 2008. .
2026 Opglabbeek